Kunstproject ‘De Reis’ in binnenstadskerken

vrijdag 19 juli t/m zaterdag 17 augustus 2024

Deze zomer is er in een aantal kerken in de binnenstad van Groningen werk te zien van het collectief. Wij laten het publiek kennismaken met de reis die wij als kunstenaar maken. Een reis door de buiten- en binnenwereld en door naar onze persoonlijke beeldende wereld. De toeschouwer wordt meegenomen door deze werelden. De binnenstadskerken werken mee aan dit initiatief door de deuren te openen voor de kunstenaars en het publiek dat in de zomer graag de stad bezoekt.

Nu is het nog een pilot programma. Naar gelang de vooruitgang willen we dit project komende jaren uitbreiden. Indien u feedback wilt geven over wat er nu in de samenwerkende kerken te zien is, kunt u onder aan deze bladzijde een enquête formulier downloaden, invullen en terugsturen per email. Meer info zie onder aan deze bladzijde.

In de Oud-Katholieke kerk is werk te zien van Natascha J.A. Rodenburg en Sylvie Arrabito over begrenzing en grenzen. Rodenburg laat een film zien van een fysieke en mentale reis, met notities van het werkproces en whatsappberichten als ondertiteling.Arrabito onderzoekt op papier de verschillende kruizen die er zijn als symbool van verbinding en daarnaast maakt zij een installatie over de wind, die grenzeloos is.

In de Akerk werkt Wilma Drooger in de sacristie aan een installatie van gerafelde draden en de pluizen van paardenbloemen. Zij zijn met elkaar verbonden en vormen een schuilplaats in deze eeuwenoude ruimte. De reis die zij in de afgelopen jaren maakte in haar kunstenaarschap was die van verbinding tussen loslaten en vastpakken. In een andere ruimte in deze kerk is werk op papier van Esther IJssels te zien. “De eenvoud, het pure en kwetsbare van het materiaal maakt het spannend om mee te werken. Mijn reis laat zien hoe breed het begrip tekenen is.” De eenvoud van de materialen die zij gebruiken geven het werk een pure en intieme kwaliteit.

In de Remonstrantse kerk aan de Coehoornsingel exposeren drie kunstenaars van het collectief. Zij nemen de bezoeker mee in hun zorgen over de aarde. Mare Sliedrecht maakt een altaarstuk met de titel “Brave New Earth”, een aarde zonder mensen. Volgens haar kunnen de rust en de schoonheid van de kunst alleen worden gevonden als er geen mensen in voorkomen. Marjo van Bekerom laat een grote hoeveelheid vraatzuchtige slakken zien die voor de ramen langs glijden. De slakken staan symbool voor de hebzucht van de mens. Zij bouwt haar werk tijdens de expositie ter plekke op, net als Maya Vermeulen. Zomer 2022 vielen de eikels door de hevige droogte al heel vroeg uit de bomen. Dat jaar verzamelde Maya duizenden eikelhoedjes. Op de vloer van de kerk maakt zij daarmee een mozaïek dat aandacht vraagt voor het behoud van een gezonde natuur.

In de Nieuwe Kerk zijn monumentale tekeningen te zien van Pauline Kick en papiersculpturen van Josefien Alkema, beide geïnspireerd door de beweging in de natuur. Pauline Kick maakt haar wandelingen op het wad zichtbaar met verzamelingen van gevonden materiaal en structuren van beweging van eb en vloed. In dit proces ontstaan weer nieuwe herinneringen en beelden. Alkema zoekt beelden voor gedachten en ervaringen die taal te boven gaan. Ze geeft dit vorm in abstracte sculpturen, ‘cosmic ornaments’.